پرسند گر از ما که چه دیدید در آنروز

از پرتو خورشید تو چون صبح دمیدیم

چون چشم گشودیم بر آن چشمه خورشید

از شعشه اش چشم چو خفاش کشیدیم

گوئیم که دیدیم جمالی و ندیدیم

دیدن نگذارد رخ خورشید جنابش

خورشید رخت چون نتوان گفت که دیدیم