هر کجا میکشیش بر اثرت می آید

باز سوی تو گراید دل خود کاره من

پارهای دل صد پاره بصد پاره شود

گر تو یکبار بگوئی دل صد پاره من

سر نهاده است ترا این دل بیچاره من

من نه آنم که ز سودای تو دل بردارم

عقل افسون چه دمد بیهده درباره من