من نه آنم که ز سودای تو دل بردارم

گر تو یکبار بگوئی دل صد پاره من

هر کجا میکشیش بر اثرت می آید

سر نهاده است ترا این دل بیچاره من

عقل افسون چه دمد بیهده درباره من

میبرد لعل لبت دم بدم از دست مرا

میشود ساقی من مانع نظاره من