تو خواه آشفته سازش خواه کن پرچین

بگردن پیچم آن طره یا بازو

اسیر و بنده ام گر آن کنی ور این

بود دلها از آن آشفته و در تاب

به بویش کی رسد مشگ ختن حاشا

ز عطرش وام می گیرد خطا و چین

شب یلداست خورشیدی در آن پنهان