سپاهست مانا که باشد فزون

به ایران زمین هرک پیش آیدم

ازان آمدن رنج نفزایدم

از ایدر مرا تا در طیسفون

تو را ای بد اختر که بفریفتست

فریبنده تو مگر شیفتست

تو را بر تن خویشتن مهرنیست