جای هیهای تو کی دارد سرم

خسته مژگان بی پروای تو

هر دو عالم را بیک جو کی خرد

عاشق شوریده شیدای تو

ای دو عالم یک می از هیهای تو

از خودم دارد تهی وز خویش پر

پای تا سر عشق سر تا پای تو