ناله ام از بخت مادر زاد خود

چون تبسم میکند لب های تو

آه من از تاب آن زلف سیاه

شور من از لعل شکر خای تو

عشق من از حسن مادرزای تو

هر که سودا کرد با تو سود برد

فیض را سر رفت از سودای تو