تا چند گردم در بدر تا چند پویم کو بکو

غالیست نرخ این متاع قیمت مکن منت به

رحم آر بر بیچاره از خان و مان آواره

ای منبع لطف و کرم از وصل خودکامش بده

گیرم سراغت شهر شهر جویم نشانت ده بده

ای فیض بس کن زین نفیر گر وصل میخواهی بمیر

این کار را آسان مگیر یا جان دگر چیزی بده