گیرم سراغت شهر شهر جویم نشانت ده بده

رحم آر بر بیچاره از خان و مان آواره

ای منبع لطف و کرم از وصل خودکامش بده

تا چند گردم در بدر تا چند پویم کو بکو

ای فیض بس کن زین نفیر گر وصل میخواهی بمیر

این کار را آسان مگیر یا جان دگر چیزی بده