روا گرچه نمیدارد دلی کز عشق رنجور است

کرامت کن که کار جان بیک دیدار افتاده

بود روزی که بیند چشم خونبار من آن رخسار

دو کون از دیده حق بین من یکبار افتاده

دل خامم پی درمان درین بازار افتاده

از آن درمان که میگویند عاشق را نمی باشد

دلم بو برده در دکان هر عطار افتاده