فیض گفتی بس غزل هریک ز دیگر خوبتر

چشم گریان سینه بریان دل کباب انداختی

اهل دل را صاف دادی اهل گلرا درد درد

عاقلانرا در حساب و در کتاب انداختی

حیرتی در طالبان انتخاب انداختی

میشود آخر دلت غواص بحر من لدن

بس در و گوهر که از چشم بر آب انداختی