چشم گریان سینه بریان دل کباب انداختی

بر امید وعده فردا ز خود راندی بنقد

عابدانرا در ثواب و در عقاب انداختی

عاشق بیچاره را مهجور در عین وصال

اهل دل را صاف دادی اهل گلرا درد درد

عاقلانرا در حساب و در کتاب انداختی

فیض گفتی بس غزل هریک ز دیگر خوبتر