در حضیض آب و گل مست و خراب انداختی

روی خوبانرا درخشان کردی از مهر رخت

نشئه حسن ازل را در شراب انداختی

روح را بیرون کشیدی ز اوج علیین عقل

دشمنان را راه دادی در حریم جان و دل

دوستانرا در عقاب و در عذاب انداختی

دست و پای خواهش ما را ز بند خواهشت