دل من نیست بفرمان کسی

همه جانها بفدای تو شود

که تو هم جانی و جانان کسی

گر ملامت کندم واعظ شهر

سخنی رفت ز خوبی گفتم

آیتی آمده در شان کسی

ظلمت زلف تو کفر است و ضلال