ندیده است چو دیده کسی بلای کسی

بیک نظر کندم دیده مبتلای کسی

خرابی دل من نیست جز زدیده من

که بسته باد چنین روزن از سرای کسی

ز دست دیده چه سازم مرا بجان آورد