جان من این درین توئی جان تو آن در آن توئی

آنکه ز نطفه آفرید سرو قدان دلفریب

کرد ز چشمه حیاه آب روان، روان توئی

در رخ دلبران تو آب در دل بیدلان تو تاب

در دل بیقرار من مایه اضطراب تو

در سر بیخمار من مستی جاودان توئی

ناوک غمزه میزند در دل من نهان کسی