زمین پر خروش و هوا پر ز جوش

چوترکان رسیدند نزدیک شاه

فگنده تنی بود بی سر به راه

همه برگرفتند یکسر خروش

پسر گفت کاین ایزدی کار بود

که بهرام را بخت بیدار بود

ز تنگی کجا راه بد بر سپاه