خنک باد سحرگاهی که در کوی تو گه گاهش

بدست باد گهگاهی سلامی می رسان یارا

که از لطف تو خود آخر سلامی می رسد ما را

مجال خاک بوسی هست و ما را نیست آن یارا

شکایت نامه شوق تو را بر کوه اگر خوانم

ز رقت چشمه ها گردند گریان سنگ خارا را