حاشا که من مویی کنم، تقصیر در کار شما

باری است سر بر دوش من، خواهد فکند این بار، من

باری، چو باری می کشیم بر دوش هم بار شما

با آنکه مویی شد تنم، از جور هجران و ستم

دل با عذار ساده ات، جمعیتی دارد، ولی

تشویش سلمان می دهد، هندوی طرار شما