هیچ دست آویز ما را نیست، جز موی شما

قبله ما نیست، جز محراب ابروی شما

دولت ما نیست، الا در سر کوی شما

روز محشر، در جواب پرسش سودای کفر

ماه تابان را شبی نسبت، به رویت، کرده ام

سالها شد، تا خجالت دارم، از روی شما

مرده خاکم که او می پرورد سروی چو تو