ماه تابان را شبی نسبت، به رویت، کرده ام

دولت ما نیست، الا در سر کوی شما

روز محشر، در جواب پرسش سودای کفر

هیچ دست آویز ما را نیست، جز موی شما

سالها شد، تا خجالت دارم، از روی شما

مرده خاکم که او می پرورد سروی چو تو

زنده بادم که او می آورد بوی شما