بوی عشرت در بهار، از لاله می آید که اوست

می کند، بنیاد مستوری مستوران، خراب

غنچه مستور صاحبدل، نمی بینی که چون

بشنود، بوی بهار، از پیش بردارد نقاب

در دلش، سودای عشق و در سرش جام شراب

دور باد، از نرگس صاحب نظر چشم بدان

کو چو چشمت، بر نمی دارد سر از مستی و خواب