در دلش، سودای عشق و در سرش جام شراب

غنچه مستور صاحبدل، نمی بینی که چون

بشنود، بوی بهار، از پیش بردارد نقاب

بوی عشرت در بهار، از لاله می آید که اوست

دور باد، از نرگس صاحب نظر چشم بدان

کو چو چشمت، بر نمی دارد سر از مستی و خواب

مدعی منعم مکن، در عاشقی، زیرا که نیست