رویت از آتش اندیشه دل یابد تاب

چشمم از پرتو خورشید رخت، گیرد آب

چشم مست تو که بر هر طرفی، می افتد

بر من افتاد، زمستی و مرا کرد خراب

با خیال تو مرا، خواب نیاید در چشم