بر من افتاد، زمستی و مرا کرد خراب

چشمم از پرتو خورشید رخت، گیرد آب

رویت از آتش اندیشه دل یابد تاب

چشم مست تو که بر هر طرفی، می افتد

با خیال تو مرا، خواب نیاید در چشم

کو خیالت که طلب می کندش، دیده در آب

اگر از دیده تو را رغبت خواب است، مگر