تا گل رنگین نبالد، خوش ننالد عندلیب

جان نیاید در نشاط، الا که بر بوی حبیب

عود خشکم؛ آتش جانسوز می باید، مرا

تا ز طیب جان، دماغ حاضران گردد، ز طیب

دولت بوسیدن پایش ندارد، هر کسی