سایه وار، آن قد و بالا انداخت

ماند یک قطره خون، از دل ما

دیده، آن نیز به دریا انداخت

تن بی جان مرا، در پی خویش

آهو از باد، چو بوی تو شنید

نافه مشک، به صحرا انداخت

وعده ای داد، به امروز، مرا