چه سایه ایست که بر آفتاب ممدود است؟

به چهره، خاک درت را نمی دهم زحمت

از آنکه چهره به خوناب دیده، پالودست

پناه بر دل من، به سایه زلفت

به بندگی، از ازل، با تو بسته ام عهدی

چگونه ترک کنم عادتی که معهود است؟

ز شوق بزم تو در دیده و دل سلمان