دارم سری و از تو مرا، سر دریغ نیست

دستم ز آستین و ز دامن، نمی گسست

با آنک در میان تو دل بست عالمی

کس زان میان به غیر کمر، طرف بر نبست

پیش تو می نهم، من درویش هر چه هست

ما بی خودیم و مدعیانند بی خبر

زان می که داده است به ما ساقی الست