دیدی آن توبه سنگین مرا؟

هوش، غارت زده جام الست

می کشندم چون سبو، دوش به دوش

می دهندم چو قدح، دست به دست

که به یک شیشه می چون بشکست؟

رندی و عاشقی و قلاشی

هیچ شک نیست که در ما همه هست