ربوده گشت و ز تردامنی خویش برست

ز من برید و به زلفت بریده ات پیوست

به پای خویش آمد به دام و شد پا بست

زهی لطافت آن قطره ای که مهری یافت

تو در حجاب ز چشمم، چو ماهی اندر سی

منم اسیر به زلفت چو ماهی اندر شست

همین که چشم تو صف های غمزه بر هم زد