تو در حجاب ز چشمم، چو ماهی اندر سی

به پای خویش آمد به دام و شد پا بست

زهی لطافت آن قطره ای که مهری یافت

ربوده گشت و ز تردامنی خویش برست

منم اسیر به زلفت چو ماهی اندر شست

همین که چشم تو صف های غمزه بر هم زد

نخست قلب سلیم شکستگان بشکست