دارم از بهر دوای غم دل، می، برکف

نتوان گفت، که در دور تو، هشیاری هست

خوردم از دست تو جامی، که جهان جرعه اوست

هرکه زین دست خورد می، برود زود از دست

این دوایی است، که بی وصل تو دارم در دست

می زند، حلقه زلف تو در غارت جان

نتوان، با سر زلف تو، به جانی در بست