زاهد به خرابات مغان آمد و می ، خواست

از کوی مغان، نیم شبی، ناله نی، خاست

ما پیرو آن راهروانیم، که ما را

چون نی بنماید، به انگشت، ره راست

من کعبه و بتخانه نمی دانم و دانم