بپرس حال من از چشم خود، که این معنی

ز هاتف دگرست، آن خطاب نزدیک است

صبا، سلاسل دیوانگان عشق تو را

به بوی زلف تو هر صبح، داده تحریک است

حکایتی است که معلوم ترک و تاجیک، است

ز کفر زلف تو، دل ره نمی برد بیرون

که راه پر خم و پیچ و محله تاریک است