که ذکر زلف و رخت، ورد صبح و شام من است

هزار ساله ره آمد ز ما و من تا دوست

اگر برون نهم از ما قدم، دو گام من است

به شام و صبح کنم یاد زلف و عارض تو

به هرکجا که رسم پای باد، می بوسم

که او به دوست، رساننده سلام من است

چو بود کار دلم خام، چاره کارش