که او به دوست، رساننده سلام من است

به شام و صبح کنم یاد زلف و عارض تو

که ذکر زلف و رخت، ورد صبح و شام من است

به هرکجا که رسم پای باد، می بوسم

چو بود کار دلم خام، چاره کارش

ز عقل می طلبیدم، که او امام من است

مرا ز مصطبه، خمار گفت کای سلمان