لرزه از عکس رخت، بر آفتاب، افتاده است

تا زماه طلعتت، طرف نقاب، افتاده است

رحمتی فرما، که از باران اشک چشم من

مردم بیچاره را، در خانه آب، افتاده است

می کشد مسکین دلم، تاب طناب طره ات