بر سرم آنچه ز تنها و فراقت، شبها

نه به سر وقت جگر سوختگانت، گذری است

گفته ای، باد صبا با تو بگوید، خبرم

این خبر پیش کسی گو، که شبش را سحری است

می رود با تو نگویم، که در آن دردسری است

نظر من همه با توست، اگر گه گاهی

نکنم دیده به سوی تو درآنم، نظری است