نکنم دیده به سوی تو درآنم، نظری است

بر سرم آنچه ز تنها و فراقت، شبها

می رود با تو نگویم، که در آن دردسری است

نظر من همه با توست، اگر گه گاهی

ای دل از منزل هستی، قدمی بیرون نه

به هوای سر کویش، که مبارک سفری است

هر که خاک کف پایت نکند، کحل بصر