جان بیمارم به استقبال آمد، تا به لب

جان من می رقصد از شادی، مگر یار آمدست

می جهد چشمم همانا وقت دیدار آمد ست

قوتی از نو مگر، در جان بیمار آمد ست

می رود اشکم که بوسد، خاک راهش را به چشم

بر لبم، جان نیز پنداری بدین کار آمد ست