خدنگ غمزه گذر می کند ز جوشن جان

مرا ملامت هجران دوست، پیدا نیست

پدر به دست خودم، توبه می دهد وین کار

به دست و پای من رند بی سر و پا نیست

اگر تو را، سپر صبر هست ما را نیست

من آن نیم، که ز راز تو دم زنم، چون نی

وگر رود سخن از ناله، ناله از ما نیست