من آن نیم، که ز راز تو دم زنم، چون نی

به دست و پای من رند بی سر و پا نیست

خدنگ غمزه گذر می کند ز جوشن جان

اگر تو را، سپر صبر هست ما را نیست

وگر رود سخن از ناله، ناله از ما نیست

تو راست، بر سر من جای تا سرم بر جاست

دریغ عمر عزیزم، که پای بر جا نیست