شمع ما گر پرده بر می دارد، از روی یقین

با خیالش خلوتی دارم که جان را بار نیست

طلعتش، آینه صنع است و در آیینه اش

جمله حیرانند و کس را زهره گفتار نیست

در حق آتش پرستان، بعد از آن انکار نیست

حال بی خوابی چشم من، چه می داند کسی

کو چو اختر هر شبی تا صبحدم بیدار نیست