کو چو اختر هر شبی تا صبحدم بیدار نیست

شمع ما گر پرده بر می دارد، از روی یقین

در حق آتش پرستان، بعد از آن انکار نیست

حال بی خوابی چشم من، چه می داند کسی

دامن وصلش به جان از دست دادن مشکل است

ورنه جان دادن، به دست عاشقان دشوار نیست

دوش با دل، راز عشق دوست گفتم، غیرتش