گر به دیدار تو فرسوده ای، آسوده شود

سر چرا بر من شوریده، گران می دارد؟

اغی گل از حال دل بلبل بیچاره بپرس

تا این همه فریاد و فغان می دارد؟

مایه حسن رخت را چه زیان، می دارد؟

خبرت نیست که در باغ جمالت، همه شب

چشم من آب گل و سرو روان می دارد