سر چرا بر من شوریده، گران می دارد؟

دوش گفتم که غمت، جان مرا داد به باد

گفت ای ساده، هنوزت غم جان می دارد

رایگان، چون سر و زر در قدمش، می بازم

اغی گل از حال دل بلبل بیچاره بپرس

تا این همه فریاد و فغان می دارد؟

گر به دیدار تو فرسوده ای، آسوده شود