گفت ای ساده، هنوزت غم جان می دارد

زیر لب می دهم وعده، که کامت بدهم

غالب آن است که ما را به زبان، می دارد

دوش گفتم که غمت، جان مرا داد به باد

رایگان، چون سر و زر در قدمش، می بازم

سر چرا بر من شوریده، گران می دارد؟

اغی گل از حال دل بلبل بیچاره بپرس