می کشم دایم و پشتم، چو کمان می گردد

ما کجا در تو توانیم رسیدن که فلک

در پیت بی سر و پا، گرد جهان، می گردد

باز شست سر زلف تو، بدوش از بن گوش

نیست محتاج بیان، قصه که چون سر درون

همه بر صفحه احوال، عیان می گردد

ساقیا رطل گران خیز و سبک، می گردان