دمی به کار بدارد، دمی ز کار برد

غلام ساقی لعل توام که چاره من

به جرعه می نوشین خوشگوار برد

بیار ساقی از آن می که می پرستان را

می میار که درد سر و خمار آرد

از آن می آرد که هوش آرد و خمار برد

هزار بار دلم هست و در میان دل نیست